Bilfiil gerçekleşmiş olmakla birlikte gelecekte vuku bulması muhtemel meseleler üzerine imal-i fikir edip bir kanaat belirlemek fıkıh literatüründe farazi/takdiri fıkıh olarak adlandırılmakta olup bu tarz fıkıh faaliyeti ile ismi öne çıkan müctehid Ebu Hanife'dir. Malik, Şafii ve Ahmed b. Hanbel gibi müctehidler ise bu tavrı doğru bulmayıp sadece vuku bulmuş meseleler hakkında görüş beyan etmekle iktifa etmişlerdir. Naklediğine göre İmam Malik'e fıkhî bir mesele sorulduğunda cevap vermeden önce "Bu vuku bulmuş bir olay mıdır?" diye sorar ve muhatabının "Hayır vuku bulmadı; ama şayet olursa hükmü nedir?" demesi üzerine İmam Malik, "Git ve bu mesele vuku bulursa gel ve hükmünü sor." derdi. Peki bu farazi fıkıh faaliyeti hususunda bu iki tavırdan hangisi daha doğrudur? Farazi fıkıh faaliyetinin artıları ve eksileri neler olmuştur? Bilfiil gerçekleşmemiş olmakla birlikte gelecekte vuku bulması muhtemel meseleler üzerine imal-i fikir edip b...